• Μαζί τους κάψαμε…

    Οσάκις έχουμε μεγάλες πυρκαγιές, με ανθρώπινα θύματα ή δασικές καταστροφές, το μοτίβο είναι αναλλοίωτο όσα χρόνια κι αν περάσουν.

     Του Βύρωνα Αιγιαλίτη      

    Η γαϊδουριά και η εγκληματική υποκρισία των διαχειριστών της εξουσίας – πάσης βαθμίδας – είναι δεδομένη. Οι δήμαρχοι τρέχουν ασκόπως αλλόφρονες, ενώ πριν από λίγο έπαιζαν πρέφα στο καφενείο, οι περιφερειάρχες βγάζουν από τα συρτάρια τα σχέδια που ουδέποτε εφαρμόσθηκαν, ενώ την προτεραία έκλειναν προσοδοφόρες συμφωνίες με τους πανταχού παρόντες εργολάβους και οι υπουργοί βγαίνουν στα κανάλια ως όψιμοι σωτήρες, ενώ πριν από λίγο υπέγραφαν «βελτιωμένες» ρυθμίσεις νομιμοποίησης των αυθαιρέτων.

    Και βεβαίως όσοι εξ αυτών βρίσκονται εντός νυμφώνος αγνοούν την σπάνια ελληνική λέξη ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ και όσοι είναι εκτός ζητούν από τους άλλους να παραιτηθούν.

    Αυτό το εξοργιστικό φαινόμενο θα αποτελούσε ίσως ένα τυπικό δείγμα ελληνικής φαρσοκωμωδίας, αν δεν ήταν ένα διαρκές έγκλημα σε βάρος της χώρας και των νομιμοφρόνων πολιτών της, τους οποίους οι κάθε λογής «ξύπνιοι» θεωρούν μαλάκες.

    Η τελευταία τραγωδία της Αττικής – περιμένοντας φευ την επόμενη – είναι δυστυχώς το τραγικό και συνάμα απεχθές ανάγλυφο του ανάλγητου κράτους. Διαχρονικό και ανέπαφο. Καταπίνει ιδεολογίες και ξερνά μικρά και μεγάλα συμφέροντα.

    Το φαινόμενο ενός υποτιθέμενου αριστερού υπουργού, ο οποίος λέει για τον πρωθυπουργό του, ότι δεν πρέπει να τον παρεξηγούμε διότι είναι νέος, εκτός από γελοιωδέστατο είναι και προσβλητικό για τη νοημοσύνη του Έλληνα.

    Αν έχει τέτοιους συνεργάτες ο πρωθυπουργός τι να τους κάνει τους εχθρούς του. Αν δεν τον απολύσει πάραυτα και απαξιωτικά τότε καμμιά ανάληψη πολιτικής ευθύνης δεν τον σώζει.

    Όσο για μας τους υπόλοιπους, τα γνωστά και δεδομένα κορόιδα, νομίζω ότι είναι καιρός να τους δείξουμε ότι δεν πιπιλάμε μονίμως το δάχτυλό μας, αλλά μπορούμε να αρπάξουμε επιτέλους και μια βρεγμένη σανίδα…

     

     

    arrow

    Δήμος Κορυδαλλού - Προβλήματα/Απόψεις δημοτών